page4

Επειδή τα αποτελέσματα των πειραμάτων αυτών δεν μπορούσαν να εξηγηθούν από το ατομικό μοντέλο του Thomson, το μοντέλο του σταφιδόψωμου εγκαταλείφθηκε γρήγορα. Στο προσκήνιο ήρθε μία νέα απεικόνιση για την εσωτερική δομή του ατόμου. Το άτομο συγκροτείται από έναν πυρήνα με θετικό φορτίο και γύρω του περιφέρονται ηλεκτρόνια με αρνητικό φορτίο και με μάζα ελάχιστη, συγκριτικά με του πυρήνα. Εντούτοις, και αυτό το πρότυπο φέρει διάφορα προβλήματα, δεν ήταν ικανοποιητικό παρ’ ότι είχε ενσωματώσει τις γνώσεις μέχρι εκείνη την εποχή. Προφανώς αυτό οφειλόταν στη μη ικανοποιητική περιγραφή του πυρήνα, εξαιτίας του γεγονότος, ότι αγνοείτο την εποχή εκείνη η ύπαρξη των νετρονίων στον πυρήνα. Η ανακάλυψη των νετρονίων έγινε το 1932 από τον Chadwick



και από τότε δημιουργήθηκε το γνωστό μοντέλο του πυρήνα. Σύμφωνα με αυτό, ο πυρήνας περιγράφεται ως μια περιοχή αποτελούμενη από πρωτόνια (θετικά φορτισμένα σωματίδια) και νετρόνια (ηλεκτρικά ουδέτερα), και ένας τεράστιος χώρος (σε σχέση με την διάσταση του ατόμου) στον οποίο κινούνται σε τροχιές τα ηλεκτρόνια (αρνητικά φορτισμένα σωματίδια). Η περιγραφή αυτή ονομάστηκε πλανητικό μοντέλο γύρω στο 1920, το οποίο φαινόταν ότι εμπεριείχε τη θεμελιώδη αλήθεια για τη δομή της ύλης.

