page7

Μέσα σε μερικά χρόνια όμως κάποιες νέες ανακαλύψεις αποκάλυψαν ότι οι προηγούμενες περιγραφές της δομής του ατόμου αποτελούσαν μια μεγάλη υπεραπλούστευση της πραγματικότητας.  Το 1925 ήρθε στο προσκήνιο η κβαντομηχανική και δύο έτη αργότερα ο Heisenberg ανακοίνωσε την αρχή της αβεβαιότητάς του (βραβείο Nobel 1932). O Heisenberg διατύπωσε την αρχή στην οποία δηλώνεται ότι “όσο αυξάνει η ακρίβεια προσδιορισμού της θέσης ενός ηλεκτρονίου τόσο μικραίνει η ακρίβεια προσδιορισμού της ταχύτητάς του ή αυξάνει η αβεβαιότητα προσδιορισμού της”. Η μαθηματική διατύπωση αυτής της αρχής, γνωστή ως “αρχή απροσδιοριστίας”. Η αρχή απροσδιοριστίας καθιστά σαφές το γεγονός, ότι είναι αδύνατον να γνωρίζουμε με ακρίβεια τόσο τη θέση όσο και την ταχύτητα ενός ηλεκτρονίου. Συνεπώς, η ιδέα του Bohr ότι ένα ηλεκτρόνιο ακολουθεί πλήρως καθορισμένη τροχιά, όπου η θέση και η ταχύτητά του είναι ακριβώς γνωστές, είναι ουτοπική και γι’ αυτό πρέπει να αντικατασταθεί με την πιθανότητα να βρίσκεται ένα ηλεκτρόνιο σε μια θέση ή καλύτερα σε μια περιοχή του τρισδιάστατου χώρου γύρω από τον πυρήνα. Τα παράπανω ώθησαν τον Erwin Schrödinger (1926) να αναπτύξει την κβαντομηχανική θεωρία, εξήγησε την κίνηση ενός ηλεκτρονίου σε ένα άτομο με τη βοήθεια ενός κύματος. Η περίφημη κυματική του εξίσωση αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της συγκεκριμένης θεωρίας και εξασφάλισε στον Schrödinger μια περίοπτη θέση στην ιστορία της φυσικής. Στο σημερινό μοντέλο του ατόμου, τα πρωτόνια και τα νετρόνια του πυρήνα,αποδείχτηκαν σύνθετα σωματίδια, αποτελούμενα από ακόμη απλούστερες οντότητες τα quarks (νονός άθελα του ο James Joyce).